donderdag 30 oktober 2014

Mijlpaal

Weer even een iets minder serieuze blogpost :) Onze Daphne heeft weer een nieuwe mijlpaal bereikt, namelijk het alleen zitten in het zitje van de winkelkar. Hoera hoera, dat bespaart ons weer heel wat gesleur met de maxi-cosi :) Zo kon ze ook alles in de winkel veel beter bekijken, dus je raadt het al, ze vond het fantastisch. Mama blij, Daphne blij --> win-win !





Ook Adeline verandert zo vlug de laatste maanden, het is bijna niet bij te houden. Enkele maanden geleden had ze nog moeite met menig 3-lettergreep woorden zoals (en kun je het echte woord achterhalen?):
- samali
- tetotoop
- biteoteteek
- papalu

Maar tegenwoordig spreekt ze al die woorden echt keurig uit en zelfs de woorden 'melkherberg' en 'speelpleinwerking' zijn geen uitdaging meer voor haar. Ze amuseert haar trouwens rot op de speelpleinwerking tijdens deze herfstvakantie. 's avonds zuper moe maar met zeer veel verhalen te vertellen en verlangend uitzien naar de volgende dag! Morgen themadag superhelden!  Aftellen maar!

's avond ophalen bij het hekje 

Up, up and awayyyy - it's mega adeline time!

woensdag 29 oktober 2014

Moeder zijn... the burden

Even een pure tekst-blog, over het moeder-zijn. Niet de positieve, leuke dingen - maar de minder leuke dingen die er ook bij komen... Misschien als je geen kids hebt, niet zo tof om te lezen - dus eventjes deze blog overslaan :) Je mag trouwens het woordje 'moeder' in de meeste van mijn onderstaande tekst ook gewoon vervangen door 'vader' als je een man bent want het meeste geldt wel voor zowel mama als papa :)

Waarschijnlijk zijn er zoals deze blog, al honderden geschreven.... maar het moeder-zijn is toch iets bijzonder complex en brengt veel emoties met zich mee... De laatste tijd is er bij ons in de vriendengroep een heuse baby-boom. Bijna wekelijks of toch zeker twee-wekelijks ligt er een geboorte kaartje in de bus. Het is telkens fantastich, opnieuw vrienden/ familie/ buren/ kennissen die ook ouders zijn geworden.
Tijdens Adeline's babytijd was dat zo niet (zo'n 3,5 jaar geleden) maar sinds eind vorig jaar lijkt er echt geen einde meer aan te komen. Ook Daphne is tijdens dit 'baby-jaar' geboren en als je veel vrienden hebt met kinderen van quasi dezelfde leeftijd, besef je het meer dan ooit... moeder-zijn is: vergelijken...
Is mijn kind wel "mee" met de andere kinderen, volgt ze hetzelfde schema, rolt ze al, grijpt ze al, zit ze al, kruipt ze al..... enz... Constant wordt vergeleken en afgemeten.
"De jouwe is al groot zeg!" "De jouwe brabbelt al veel!" "De mijne eet altijd flink" "De mijne slaap al door" Of je het nu wilt of niet, de kinderen worden vergeleken, en jij vergelijkt gretig mee! Natuurlijk vindt elke moeder zijn eigen kroost de beste en de mooiste! En zo hoort het ook te zijn.

Wat ook onwillend gebeurt en menig moeder wordt er horendol van, is dat je beoordeeld wordt. Ouders onder mekaar vellen al vlug oordelen - niet in het minst wordt dat achter de rug om gedaan. 'Die zijn kleine was mee naar het etentje, zo laat op de avond! Bad parents! Die zijn kleine liep daar rond zonder zonnehoed & niet ingesmeerd! Bad parents! Die zijn kleine had geen trui of jas aan! Bad parents'
Je wordt beoordeeld, zo simpel is het. Goedbedoelde tips van andere mama's kan ik heus wel appreciëren. We hebben er op facebook zelfs een aparte pagina voor 'Mama's onder mekaar'. Maar waar ik me echt blauw aan kan ergeren zijn commentaren van kinderloze mensen. 'Probeer het eens zo, of misschien zo' en 'Dat zou IK toch anders aanpakken' of 'Mijn kinderen zullen later NOOIT eten uit potjes krijgen' Wel das gemakkelijk gezegd but let's talk again when you have kids of your own, mkay? Ja je hebt het bij vrienden zus gezien en bij je ouders deden ze het zo, maar elk huishouden is anders en wij doen het op onze manier. En nee, ik heb vandaag geen hakken of een kleedje aan want het is nu eenmaal niet evident om zo achter je kinderen aan te hossen...

Als mama cijfer je jezelf trouwens geregeld eens weg. De man staat op, gaat douchen en gaat werken... als je geluk hebt, maakt hij nog de kinderen wakker, geeft ze een boterham en zet hij ze (of 1 ervan) af bij de creche/school. (en jaja, ik ben 1 van de gelukkigen!) Maar voor de rest is het mama die moet helpen kleren kiezen, aandoen, luier verversen, lunch maken, tussendoortje klaarmaken, boekentas/verzorgingstas klaarzetten, flessen maken, ontbijt geven... Als je geluk hebt, vind je nog 10 min om zelf wat kleren aan te trekken... Persoonlijk heb ik er 's morgens soms erg veel last van. Dit kan natuurlijk ook te maken hebben met het feit dat ik 's morgens toch zo moeilijk uit mijn bed kan... ;) En ja uiteindelijk beland ik dan zelf op de laatste plaats natuurlijk en het zou de eerste keer niet zijn dat ik op het werk toekom en nog niet heb ontbeten en ook helemaal niks mee heb ... Och ja goed voor de lijn en zolang de kids maar niks tekort komen hé :)

Mama-zijn betekent ook dat er een constant knagend stemmetje in jezelf is, die zich afvraagt 'is mijn kind goed bezig of niet??' Want moeder-zijn, daar hoort ook voor een groot stuk bij dat je je altijd ongerust maakt, of je het nu wil of niet.
'Heeft ze niet te warm of te koud? Heeft ze geen honger of dorst? Gaat ze graag naar de creche/school? Zijn ze wel veilig? Gaat ze niet van de trap vallen?' Vanaf het moment dat een vrouw zwanger is, begint het en het houdt vanaf dan echt nooit meer op. Moeder-zijn is je ongerust maken en je kan er eenvoudigweg niks aan doen. "Is mijn kind wel gelukkig?" als ouders stellen we ons die vraag dagelijks, misschien niet bewust maar toch echt dagelijks... En hoe meer kinderen je hebt, hoe meer zorgen we ons maken!!
Zo hoorde ik ooit tijdens 1 van mijn favoriete sitcoms: 'A mother is only as happy as it's least happy child'.
Dat is waar, want ook al gaat alles je ene kind geweldig voor de wind, als het andere zich niet goed in zijn vel voelt, dan voel je je als moeder even ongelukkig als je minst gelukkige kind. We voelen het als onze eigenste taak om te zorgen dat ze alle kansen en alle mogelijkheden krijgen om hun geluk te vinden. Wat daar ook voor nodig is. Zelfs al heeft ze last-minute een superheld-pakje nodig op de speelpleinwerking voor de laatste dag (want das nu eenmaal het thema) - ze moet en zal er 1 hebben! Want als je kinderen gelukkig zijn, dan ben je zelf gelukkig - zo simpel is het.

Moeder-zijn betekent dus ook dat we veel offers moeten maken. We offeren veel op voor onze kinderen en in de eerste jaren van hun leven zijn ze toch zo lekker ondankbaar. Een baby wordt nu eenmaal zeer assertief geboren. Ik heb honger, ik ween & ik wil NU eten! Ik moet naar het toilet, dus ik doet dat NU! Baby's kunnen zich nu eenmaal niet anders uitdrukken, zijn heel weerloos en vragen dus héél véél zorgen. De eerste babyweken/maanden zijn bijgevolg bijzonder zwaar voor ouders. We offeren onze slaap op, ons sociale leven, onze hobby's, onze carriere... alles om die kleine rakkers te kunnen geven wat ze willen.
Gaandeweg wordt die assertiviteit afgeleerd natuurlijk. Heb je honger? Je gaat wachten tot 12u want dan gaan we eten. Naar de wc? Nog heel eventjes wachten want over een minuutje zijn we thuis.
Ze worden ouder en het wordt allemaal iets makkelijker, wat niet wil zeggen dat we geen offers meer moeten maken. Tijd: de kinderen gaan naar de sportschool, de tekenles, de dansles, de muziekles... mama & papa zijn voor de komende 18 jaar taxi van dienst. Zelf moet je niet proberen nog veel in te plannen tijdens je vrije tijd.. en natuurlijk geld: kinderen kosten geld, véél geld. Kleren, school, opvang, speelgoed, computer, rijbewijs, kot... Dus betalen is de boodschap. Ach het hoort erbij - een kind kost een huis, zo gaat het gezegde :)

Moeder-zijn betekent ook dat je je af en toe schuldig voelt... Naast het ongerust maken vind ik dat 1 van de minst leuke aspecten van het moederschap. We moeten beiden gaan werken om al de kosten te betalen want heden ten dage kom je niet rond op 1 wedde. Dus de kinderen moeten naar de creche, de opvang, de speelpleinwerking, naar grootouders en ga zo maar verder. En dat is nog maar voor de gewone dagdagelijkse uren. De uren dus dat je zelf op je werk zit. Wil je er eens in het weekend tussen uit zonder je kinderen, dan is het pas echt zoeken naar een babysit.. Met een nog groter schuldgevoel tot gevolg.
Nog deze ochtend heb ik zelf 2 zeer triest kijkende kindjes moeten achterlaten - de ene op de speelpleinwerking en de andere bij oma. Dubbel schuldgevoel...

Wat nog erger is, en volgens mij het ergste dat er is als je  mama bent, is als je kinderen ziek zijn. Bij alles wat je dan doet, voel je je schuldig. Gaan werken? Terwijl je kind ziek bij oma zit? :( Dat kan toch niet.. but it works both ways! Thuis blijven? Omdat je kind ziek thuis zit? Tja dat kan toch ook niet... Je kunt gewoonweg niks goed doen. En niet in het minste voel je je schuldig naar je kind toe - het heeft pijn en je kunt er niks aan doen. Een griepje, een verkoudheid, ok tot daar. Maar ik mag niet denken aan de ouders waarvan hun kinderen veel ernstiger ziek zijn. Hen zien aftakelen en er niks aan kunnen doen. DE nachtmerrie van elke ouder - onwillend denk je dus soms bij een banaal doktersbezoek  'O nee, nu is het ernstig, nu ontdekken ze een tumor of nu heeft ze leukemie...' Doemdenken, we doen het allemaal wel eens. Vooral naar onze eigen kinderen toe is het verschrikkelijk en we zouden laten van slapen! We cirkelen terug naar het ongerustheids-gevoel, dus laten we er niet verder op ingaan :)

Voor de rest ben ik nu wel rond denk ik :)... De minder toffe aspectjes van het moeder-zijn. Dus als je van plan bent om aan kinderen te beginnen - zet je schrap! Maar wees gerust, er komt véél voor in de plaats :) De positieve blog volgt gegarandeerd!! Alleen moest me dit vandaag al even van het hart.


dinsdag 28 oktober 2014

Billy de poes

Billy de poes is bij ons aangekomen!! Gisterenavond waren we haar verwachtende en Adeline was er helemaal klaar voor. Dekentje klaargelegd en speeltjes erbij - inclusief zeer levensechte muis brrr... gelukkig met een grappig squeeck geluidje (oef het is toch geen echte!) :)  

All set!
En daar was ze dan! Nog vrij verlegen natuurlijk, het beestje is nog nooit hoeven te verhuizen - dit is haar eerste keer in een ander huis. 



Koekoek!

We besluiten haar de eerste weken gewoon in huis te laten, zodat ze wat kan acclimatiseren. Haar eigen mandje heeft ze mee, dus dat is leuk voor haar en haar nieuwe dekentje vindt ze ook wel ok!
Hoewel ik dacht dat Adeline mega enthousiast ging zijn, valt dat best nog mee en is het eigenlijk mijn man die zijn (kinderlijke) enthousiasme maar moeilijk onder controle kan houden. Iedere 10 min eens gaan kijken of ze al in haar mandje ligt, gegeten heeft, op de kattebak is geweest, gedronken heeft ... Bijna had hij zelfs zijn eigen eten laten staan om naar het beestje te kijken. Ook 's morgens was zijn eerste werk (met zn pyjama nog aan) om te gaan kijken of Billy wel goed had geslapen. Maar goed, net zoals met de meeste dingen zal het 'nieuwe' er wel gauw af zijn en dan mama wel mogen opdraven om Billy te voederen & de kattebak verschonen... Tjah.. Zo erg vind ik het niet - daarvoor is dit beestje veel te lief !  En eens ze buiten kan, zal er zoveel werk zelfs niet meer aan zijn. 

Hopelijk voelt ze zich gauw thuis, dan kan ze ook de tuin gaan verkennen!





maandag 27 oktober 2014

WEEKEND PICTURES

Hair updo à la papa

Kijkt 's naar 't vogeltje

Belgian's Topmodel Of The Year

Leute aan den toog

Bad hair day

Met mémé

Puzzelen

Bellewaerde

Gisteren zijn we nog eens naar Bellewaerde geweest. We hadden nog een abonnement lopen en met Halloween is het park altijd wel zeer leuk versierd. Het was een zonnige dag ... dus bijgevolg liep het natuurlijk zwart van het volk. Niet zo tof natuurlijk, veel lange wachtrijen & gedrum aan alle attracties. 
Maar we hebben Bellewaerde al veel keren bezocht dus eigenlijk waren we niet 'verachtert' om op veel dingen te zitten. We zijn wel de nieuwe halloween show gaan bekijken - een soort circus met veel goochelacts. Dat vond Adelientje wel tof en gelukkig niet al te eng!


Ja Daphneetje was vrolijk as usual :)

Tijgers bezichtigen - hiervoor moet je niet in een wachtrij staan !

'Mama er ligt daar iemand!' - das maar een pop schatke




zaterdag 25 oktober 2014

Janie and Jack

Vandaag moesten we naar een babyborrel - ideale gelegenheid om nog eens een doos kleren van Adeline van zolder te halen. Daar kwam nog een leuk kleedje te voorschijn van Janie and Jack dat ik voor Adeline eens meegebracht had uit de US. Met een a sorti mutske (baret) met strikje. Past super bij haar zwart jasje.







Hier is een foto van Adeline met hetzelfde pakje (ong 4/5 maanden oud) - that's a a blast from the past!

Adeline 4/5 maanden


vrijdag 24 oktober 2014

Nieuw familielid

Nee nee nee ik ben niet opnieuw zwanger! Ik ben nog maar amper bekomen van de vorige bevalling en zoals het elke nieuwe-moeder betaamt, de bijhorende korte nachtjes, dus laat ons daar maar nog eventjes mee wachten!  Toch komt er een aanwinst bij in onze familie, namelijk Billy de poes! 

Toen we onderstaande oproep zagen verschijnen op facebook hebben Nicolas en ik eigenlijk niet getwijfeld. Billietje is zindelijk, ingeent, gechipt en ze ziet er zo lief uit! We weten dat ze van goede komaf is (de Rigole's zijn namelijk neefjes van Nicolas & dus zeer dichte familie).  

Welcome to the family, Billy!

Spannend afwachten tot ze bij ons arriveert - Adeline zal dat vast & zeker geweldig vinden!

donderdag 23 oktober 2014

Halloween prep 4

Ook in Wervik wordt gewerkt aan de Halloween deco. Mémé heeft nog veel pompoenen staan dus daar valt wat mee te doen! Pompoenen uitsnijden en kerven wordt bij mijn ouders al vele jaren gedaan, dus mijn zussen zijn op dat vlak al pro's te noemen!

Bezige bijtjes - nog veel pompoentjes te gaan!

Links en rechts zijn gekerfd (Freya & Eisa) - midden is een uitgesneden wolf (Fedra)

Komt pas tot zijn recht in het donker! (Fedra)

Foetus-pompoen gemaakt door Freya

Halloween Nail Art ontworpen & gemaakt door Maya

Halloween outfit special

Onze halloween voorbereiding gaat ondertussen stevig verder !
Heks Adeline & zwarte kat Daphne zijn al helemaal verdiept in het griezelen en spoken ... 31 oktober, wij zijn er klaar voor!

Spoken door de Aldi

Zwarte poezen drinken ook graag melk - miauw

Heks & kat - ready for trick or treating

Ook mooi boven haar zwarte legging!

There's just no way I can make this scary... too cute!

Bewerkt met picmonkey  (halloween styles).
Halloween outfits: Crazy 8 - heksenhoed: Aldi - jasje Daphne: Janie&Jack
De zwarte kleertjes van Daphne passen zalig bij het winterjasje dat ik enkele jaren terug voor Adeline kocht in de US bij Janie&Jack. Alleen is dat zwart best wel gevoelig aan 'melk-spuugselkes' :) maar al bij al valt het nog mee - tof jasje voor het tussenseizoen!





Janie & Jack jas met voering (roosjes)

woensdag 22 oktober 2014

Mémé breit

De titel zegt het al, mémé breit graag! Mémé is mijn mama dus moeder Deneut :) 
Breien is 1 van haar grootste hobby's voor het moment, want handwerk in het algemeen doet ze graag (ze kan het ook gewoon heel goed!!) en muziek is haar 2de grootste hobby. Jaja, zo moeder, zo dochter(s) !

Eventjes min of meer chronologisch laten zien welke pareltjes ze al maakte voor ons Adelientje :)

Walvis tenue: trui - muts & sjaal - kerst 2012

Bumba trui naar aanleiding van Adeline's bumba periode & de bumba show - voorjaar 2013

Kippen trui - Pasen 2013

Nijntje trui 1 in wol - winter 2013-2014

Nijntje trui 2 in katoen - zomer 2014

Kleedje met bloemen & bijhorende bolero (slabbetjes voor panda's met namen) - zomer 2014

Plop trui - herfst/winter 2014

Van het laatste setje (plop trui) is de linkse foto (met diadeem & botjes) vanmorgen genomen (22 okt). Weet je wat ze zei: 'Mama mijn vrienden zijn al in de opvang, hoor! Waarom moet jij nu nog een foto van mij maken??' Tjah.. peer pressure à 3 jaar - haar vrienden waren al in de opvang... wat doe je eraan hé ;)
Er was trouwens geen twijfel mogelijk vanmorgen over haar outfit - het moest en zou de trui zijn van plopperdeplop! Ik heb gewerkt aan het patroon van de plop, maar mémé heeft hem helemaal gemaakt (gebreid, plop erop en afgewerkt). Zo zijn er geen 2 truien op de wereld !

Voor de bumba en plop trui is Gert Verhulst natuurlijk wel zijn procentje mislopen... ik vraag me af hoe dat eigenlijk zit met auteursrechten op zelfgemaakte truien, beertjes of andere eigen creaties gebaseerd op bestaande tv-figuren? Iemand zin om de IP rechten er voor mij eens op na te zien?

Nu ja, zolang er geen problemen zijn - op naar de volgende! Kerst komt er weer aan, spannend!