vrijdag 10 oktober 2014

Kleuter leventje

Even een iets langer blogje schrijven vandaag! Namelijk over mijn kleutertje en haar boeiende kleuterleventje! Adeline is nu namelijk al een echte kleuter, gezien ze vorig jaar 6 maanden naar de instap klas is geweest en nu sinds september in de 1ste kleuterklas zit. Kleutertjes moeten iets om handen hebben want anders vervelen ze zich heel snel! Graag wil Adeline de hele dag knippen, knutselen, kleuren, spelen ... en ze heeft ons de laatste tijd ook véél te vertellen. Hoewel ze al duidelijk spreekt en het meestal ook wel correcte zinnen zijn (behalve het vervoegen van bepaalde werkwoorden), is het spijtig dat haar verhaaltjes voor ons niet altijd even samenhangend zijn.. 

"mama, we hebben limonade gedronken in de klas, maar ja, we moesten sinaasappelen eten, maar ja de zon scheen en twas een kindje stout geweest, mama mag ik dan een plakker op mijn knie??..." 

hmmm gelukkig verklaart de uitleg van de juf in het fameuze heen-en-weer schriftje altijd veel voor ons!

1ste dag van het instapklasje - januari 2014

1ste dag van de 1ste kleuterklas - september 2014

Er is op de kleuterschool ook een heuse kleuterbrigade! Al vaak heb ik opgemerkt dat wanneer ik 's avonds Adeline van de opvang ophaal en de kindjes buiten aan het spelen zijn, dat er dan altijd wel één of twee kindjes aandachtig aan de schoolpoort rond staan te kijken. En die brigadierkleutertjes, (je mag ze dus echt NIET onderschatten) weten dan waarlijks meteen wie zijn mama of papa er op dat moment aankomt. Ik draai nog maar het hoekje om richting schoolpoort of ze hebben me gezien en ik hoor een meisjestem roepen: Adelieieieiene, jouw mama is daar! En wanneer ik dan nog maar amper een voet heb binnen gezet in het opvang lokaaltje, stormt Adeline al op me af "mijn mama is daaaaaar!"

Haar boekentas nemen, vindt ze niet nodig want mevrouwtje wil zo vlug mogelijk naar de crèche om zusje te gaan zoeken tussen de babietjes! En haar jas aandoen is al helemaal tijdverspilling want Adeline Naesens heeft het altijd en overal véééél te warm "Nee mama ik ga dan TOCH te warm hebben en ik ga hem TOCH weer afdoen!"  ('toch' ... 1 van haar lievelingswoordjes)

Zelf is Adeline nooit van dienst in de kleuterbrigade... ze doet daar niet aan mee. Nee, spelen is veel belangrijker voor haar! Meestal zit ze bij de speeltrein als ze 'opgeroepen' wordt.. En als ze haar verwittiging niet heeft gehoord, wees dan maar zeker dat je ze op 1 gegarandeerde plaats kunt vinden: de wc. Adeline en de wc ... ik zou er een volledige blog kunnen over schrijven! Ofwel vindt ze het leuk om in het kleinste kamertje te vertoeven en de blaadjes te tellen die ze mag gebruiken? Ofwel vindt ze het leuk om 'mama/papa-pesten' te spelen en bij iedere net binnen-gegane winkel/supermarkt of juist-vertrokken-fietsritje te roepen "ik moet pipi doen!"? Ofwel heeft ze gewoon écht een mini-blaasje en zeer goed functionerend onderstel want Adeline en de wc ... je houdt ze best op een niet al te verre afstand van mekaar... (en liefst met makkelijk aan-en uit trekbare broek als het kan!)

Adeline voor het eerst op het potje, zomer 2013

Hmm, als je er verder over nadenkt, kent zo'n kleutertje best al veel mensen! Natuurlijk het gezin met alle broertjes en zusjes, de dichte familie (tantes, ooms, tati's, oma's, opa's, mémé's, pépé's, enz), buren en bijhorende huisdieren, kindjes uit de klas en uit de opvang. En van die kindjes ook de bijhorende mama's en papa's! Deze mama's en papa's hebben dan wel niet echt een voornaam want voor kleutertjes zijn volwassenen met kinderen eigenlijk alleen nog maar 'mama-van' of 'papa-van' ...
Zo heten bepaalde dichte vrienden van Nicolas en mij, niet langer Marlies of Brecht, maar 'mama-van-Marion' of 'papa-van-Alexia'. Das normaal, want dat kindje is natuurlijk veel belangrijker dan de mama of papa ervan. Zelfs tot grootouders toe herkent ze de mensen op straat: "Kijk mama, de oma van Joppe!" 
En het zou ook de eerste keer niet zijn dat we zelf op straat herkend worden - door een voor ons onbekend kindje - als zijnde de mama of papa van Adeline. Even vlug samen overleggen waar we dit kindje eventueel van kennen?... school? speelpleinwerking? creche? Doet er ook niet toe hé - gewoon lachen en zwaaien maar :)

Haar eigen naam en afkomst kent ze gelukkig wel! "Ik ben Naesens hé mama, net zoals opa en papa. Jij bent Deneut" Ja dat mensen een voor-en achternaam hebben, dat weet ze wel. En gisteren nog ontdekte ze de naam van de momenteel belangrijkste figuur in haar kleuter bestaan, namelijk Sinterklaas! Ze was aan het aerosollen met de iPad en luisterde naar het liedje 'Zie ginds komt de stoomboot'. Zeg nou niet: de sinterklaas-rage... NU AL?? nee, nee, het heeft haar nooit losgelaten. Dus bij Adeline is het - de sinterklaas-rage... NU NOG STEEDS??
Maar bon dat liedje stond dus op tijdens het aerosollen en dat gaat ongeveer zo: 'Zie ginds komt de stoomboot en hij brengt ons Sint-Nicolas...' En het schoot haar plots te binnen: "papa, de sint die heeft dezelfde naam als jou!!" Onwaarschijnlijk zeg, de ontdekking van de eeuw voor zo'n klein meisje. En dus wij uitleggen dat papa inderdaad Nicolas heet en dat dat zijn voornaam is en van de Sint is het zijn achternaam. Want ja 'Sint' als voornaam en 'Nicolas' als achternaam - Sint Nicolas dus. Logisch hé :) Daar was ze het mee eens en trots als een pauw dat papa en de sint dezelfde naam hebben is ze dan maar gaan slapen... of nee eerst nog naar de wc, mama!!



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen