vrijdag 19 december 2014

De nieuwjaarsbrief-ontfutseling

De laatste weken zijn ze in het klasje van Adeline bezig met de jaarlijkse nieuwjaarsbrief voor ouders, grootouders, meter en peter. De juffrouw vertelt in het heen-en weer schriftje dat de kleutertjes hieer heel hard aan werken! Nicolas en ik zijn natuurlijk al kei benieuwd welk rijmpje ze voorbereiden, en proberen dus al geruime tijd enkele zinnetjes te ontfutselen.
"Zeg eens Adelientje met welk zinnetje begint je versje?"
"En wat komt er vóór de zinnetjes - dikke zoen van je kleine kapoen?"
"Liefste meter... en dan en dan?? - alé toe zeg het eens"

Tot nu toe had ze nog niks gelost! Gisteren kwam ze thuis met haar enorme zak knutselwerkjes zoals elke donderdag voor een vakantie ("joepie nieuwe kunstwerkjes om op te hangen in mijn kamer!" - is de mama iets minder blij mee natuurlijk, maar dat terzijde), en er zat een pakje in haar knutselzak dat dicht geniet was.
Je moet dat opendoen, mama! - Ben je dat zeker Adelientje, moet dat nu al?? - Jaja opendoen, nu!

Doe ik dat open en staar ik op de zeemzoete regeltjes van haar nieuwjaarsversje natuurlijk... oooooh :( Nu is de fun er helemaal af natuurlijk. Juffrouw had misschien beter een kleine notitie gemaakt op dit pakje.
En ongewild als je ogen op tekst vallen, lees je nu eenmaal de woorden, heb ik gemerkt. Gelukkig waren het toch redelijk veel woorden en weet ik ze niet meer. Vlug het pakje weer dicht gedaan.
Daar komen dus nieuwe nietjes in en dan gaat het onder de kerstboom. Tot 1 januari! En ontfutselen gaan we niet meer doen, denk ik... toch leuker als je het de dag zelf hoort uit haar eigen mondje... trots als een pauw met haar rijmpje waar ze zo hard heeft voor gewerkt.
En dan krijgt ze een dikke zoen, die kleine kapoen!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen