woensdag 15 juli 2015

Mag het wat meer... volwassen zijn??

De laatste tijd hebben mijn man en ik te lijden aan een baby/kind-overdosis ! Onze dagen zijn gevuld met het entertainen en verzorgen van baby en kleuter. Misschien komt het doordat de dagen nu eenmaal langer zijn in de zomer en de kinderen overgegaan zijn in ‘zomer-modus’ (lees: ’s avonds langer op en’s morgens toch even vroeg wakker). En de ochtend rush is er ook niet op verbeterd, nu dat Adeline naar de speelpleinwerking gaat, en haar boterhammen moet mee hebben.
De laatste tijd...

als de radio opstaat, is dat de cd van plop, K3, kapitein winokkio of als papa er eens écht zin in heeft, de mini-disco verzamelde platen op ons you-tube kanaal. Inderdaad... ons you-tube kanaal bestaat uit mini-disco plaatjes... Wat we zelf graag horen op de radio of op youtube sluimert nog slechts ergens in ons geheugen uit een vorig leven.

als er eten wordt gemaakt, zijn dat meestal kindergerechtjes. Kip, spaghetti, lasagne, gehaktballetjes... vergezeld met zéééér véééél potten appelmoes. En te zeggen dat wij ‘gemakkelijke eters’ hebben. Om nog te zwijgen over de ontelbare bokes choco en sandwiches choco dat we mogen smeren. Adeline heeft er de laatste tijd een échte verslaving aan! De vraag moet al niet meer gesteld worden, wat ze deze ochtend/middag wil eten... boterham met CHOCO!!  Zelfs kinderbeleg zoals plop/mickey of samson ‘schellekes’ hebben het moeten laten afweten. Ze kijkt er niet meer naar om, ze wil alleen nog choco. We moeten haar al omkopen met een chocolaatje als dessertje als ze toch maar ook 1 of 2 sandwichkes met beleg zou willen meedoen voor die middag. Maar meestal vind ik het de energie niet waard en smeer ik gewoon haar ‘choco-stuutjes’... En wij die dachten dat die 2 mega nutella potten die we kregen met nieuwjaar (met Adeline & Daphne stickers) nooit gingen opgeraken...  we zitten aan het laatste restje!

als het weekend is, en we hebben niks bijzonders gepland, kijken we in de eerste plaats uit naar kinder-activiteiten. Gaan zwemmen, speeltuin, pretpark, uitjes naar oma/opa/mémé of pépé. Fietstochtjes naar een leuk terras MET speeltuin doen het ook goed en als we zouden beslissen ergens te gaan eten, kijken we toch ook eerst en vooral uit waar animatie is voor de kids (liefs binnen EN buiten animatie). Als er dan toch eens een ‘volwassen-feestje’ gepland staat, vragen we rond of de anderen  hun kinderen ook mee doen, en of die wat aansluiten bij de leeftijden 1 jaar en 4 jaar... Er wordt dus niet langer gekeken wie van onze vrienden er zal zijn, nee... er wordt uitgekeken welke kinderen er zullen zijn om met de onze te spelen.  Ok misschien overdrijf ik wel wat, maar bon, andere ouders van jonge kinderen zullen weten wat ik bedoel!

Weekends vind ik trouwens in het algemeen vermoeiender dan weekdagen! Het dagje boudewijn park van vorige zaterdag, daar was ik de maandag nog niet van bekomen! Zoiets omvat toch heel wat organisatie. Eten, drinken, reservekledij, zwemkledij, pampers... mogen niet vergeten worden. Mama mag dus voor aanvang zeker een halfuur/uur staan inpakken en papa mag dan het half uur erna buggy’s en rugzakken/luiertassen inladen in de auto. Pas op, dit is voor een daguitstap hé, mensen! Voor langere reisjes werken we met lijstjes en de planning begint echt wel al weken op voorhand. Om de één of andere zeer mysterieuze reden is onze kroost in het weekend ook vroeger wakker dan in de week. Adeline heeft natuurlijk wel haar konijntjes nachtlampje dat aangeeft dat ze niet uit bed mag voor 7u. Wat een fantasche uitvinding by the way. Maar goed in de week, draait ze haar nog eens om en mogen we ze gaan wakker maken, maar in het weekend mag je er de klok op gelijk zetten, om 7u staat ze aan ons bed. ‘Ik ben wakkerrr!’  Hoe ze erin slaagt... het is ons echt een mysterie!! 

Maar om terug te komen op zo’n dagje pretpark. Daar ga je toch vooral heen voor de kinderen en niet voor jezelf. In je achterhoofd denk je dan wel ondertussen ‘vannacht zullen ze wel goed slapen’. Die vlieger gaat dan toch bij ons nooit op! De rit erheen, met wat geluk vallen ze in slaap en anders is het gans de rit ‘hoeveel straatjes nog – hoe ver is het nog – zijn we er bijna?’ . Aangekomen, de buggy’s eruit en gans je voorbereide boeltje uitladen, aanschuiven voor een ticketje en hopelijk ben je dan toch binnen een half uurtje binnen (nu moet ik toegeven dat dat bij het boudewijn park allemaal wel meevalt). En dan begint de pret! De kids lekker in hun buggy, en mama en papa duwen maar! Gans het park afwandelen en bij elke attractie proberen overeen te komen wie er moet wachten bij de baby. Dan komen we bij zo’n waterglijbaan met bootjes. Heel tof, maar weet je hoeveel zo’n bootje weegt om naar boven te sleuren? Wel, ik heb er ook geen idee van, maar bij mij voelde het toch zeker aan als een ton. Adelientje mee hé, lekker trapjes doen en mama/papa sleuren maar!! Kom je beneden... ‘nog eens, nog eens!’ *zucht*  Als je geluk hebt, is er nog een dieren show, of bumba show of zo, zodat je zelf ook even kunt zitten. Zo’n shows doen het bij de onze altijd zeer goed, ook Daphne is gefascineerd door podiums en leuke shows.
Maar ik kan je zeggen, na zo’n dag rondhossen, ben je wel redelijk versleten. De kinderen slapen dan meestal in de auto, dus thuis gekomen voelen ze zich weer pico bello. Met dat auto-slaapje erbij, kunnen ze weer lekker weg tot 21u! 

En dus ben ik soms, héél soms wel een beetje blij als het maandagochtend is, en ik lekker naar mijn bureau mag om een hele dag ongestoord te werken. Geen sandwichen met choco, geen speelgoed, geen plop, met een lunch zonder appelmoes... Gewoon lekker me, myself and the grown-up world! 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen