donderdag 26 mei 2016

Materialistisch?

Ben ik materialistisch? Ik dacht er onlangs eens over na. 
We hebben veel gerief, dat is zo... En er staan ook telkens wel weer dingen op ons 'verlanglijstje'. 
Alsof we het ene nog niet hebben, we toch alweer iets anders willen om 'gelukkig' te zijn?
Materialistisch? Ik weet het niet goed.. het is ook niet echt een zwart-wit iets.

Zo heb ik bv zeer weinig juwelen van waarde, afgezien van mijn verlovings-en trouwring (die ik ALTIJD draag). Misschien dan nog net de halsketting van mijn huwelijk, maar behalve die is er niets dat ik echt zou missen. Ik heb een kleerkast VOL met kleren, maar niks waarvan ik kan zeggen: daar kan ik écht niet zonder leven. Geen handtassen of dure jurken. Zelfs mijn trouwjurk/ trouwschoenen hebben voor mij niet echt waarde meer. Mochten ze vandaag of morgen verdwijnen, geen probleem.

Ik hecht aan de andere kant dan wel veel waarde aan sommige van mijn/onze duurdere spullen. De aankopen waar we zeer tevreden over zijn en nog geen moment spijt van hebben. Ons huis op de eerste plaats. Het is elke keer een plezier en opluchting om thuis te komen (home, sweet home). Ons plekje dat we zelf inrichten beetje bij beetje. Elke maand is het een stukje meer van ons en elke maand sparen we bij, om de aanpassingen die we nog willen doen, ooit eens te doen. Een mens moet iets hebben om over te dromen uiteindelijk. Lange termijn doelen en zo... ;)


Mijn auto zou ik ook moeilijk kunnen missen. Een ford fiesta, ouder model. Hier en daar gebruikssporen, krassen, eens tegen een drempeltje gereden bij de kliniek toen ik in 7 haasten daarheen reed voor Adeline. Vanbinnen kruimels van broodjes, speelgoed op de grond, enkele lege flessen... kan allemaal geen kwaad. Het is mijn auto en dat is toegestaan. Er mag gegeten worden in deze auto en er mag geleefd worden. Aan deze auto heb ik in de laatste 5 jaar dat hij binnen slaapt in de garage quasi geen onderhoudskosten gehad en hij is zuinig in verbruik. Heb je even je gordel niet aan... dan maakt hij GEEN irritant geluid. Wat een zaligheid is dat?! Je kunt zelf kiezen wanneer je je lichten aansteekt en de auto doet dat niet automatisch. Ik ken de afmetingen van deze auto blindelings en kan moeiteloos parkeren. What can I say, I love the damn car!
Als 3de in het lijstje dan toch wel mijn smartphone, daarover zal ik geen epistel schrijven. Wie kan nog zonder zijn smartphone? Vlug een kiekje nemen van de kids en doorsturen naar familie en vrienden... Even facebook checken en de mailtjes... hup done! Nee, eens een smartphone... kun je moeilijk nog zonder.

Andere dingen waar je misschien niet aan zou denken meteen zijn onze slaapkamer en onze zetel. We hebben er destijds lang over moeten nadenken en lang getwijfeld en gezocht... maar uiteindelijk vonden we onze slaapkamer met hoek-kleerkast bij Omez in Wevelgem. De verbouwingen in onze slaapkamer, daar heb ik ook nog geen moment spijt van gehad. Tot de exacte locatie van de spotjes in het plafond toe! Elke avond een plezier om in bed te mogen gaan liggen en nog eens de kast te bewonderen. 
Onze zetel dan, die is ook al 7 jaar oud of zo, maar draagt nog bijna amper gebruikssporen. Gewoon een goede aankoop geweest. Beige, stoffen zetel, lekker ruim. Plaats binnen in voor kussens. Allemaal standaard, maar verdorie die zetel zit toch goed. Nu zwanger zijnde besef ik meer dan eens. Rugpijn of buikpijn? Even rusten op mijn plekje in de zetel en ik voel het bijna niet meer. 
Potlood, stylo, cola, fruitsap, yoghurt, chocola... alles is er al in beland, maar de meeste van deze plekken gaan moeiteloos weg als je het niet laat indrogen (dan zwijg ik nog over snottebellen en andere "we-worden-zindelijk-accidentjes" in de zetel)... 

Recentelijk (zo'n 2 weken geleden) kocht ik er nog een aanwinst bij. Een elektrische fiets. Ik had ooit met mijn ouders hun elektrische fiets gereden en verdorie wat een gemak. Ik wilde er ook wel 1 maar had er geen 1000'den euros voor over. Maar er kwam er dus 1 in de aanbieding en na nog wat nadenken, dacht ik... waarom niet! Nu is het het moment. Ik zal een zomer zwangerschap hebben en ik wil heus wel nog wat bewegen. Dit is de ideale tool. En effectief, ik ben er zoooo content van. Ik kan moeiteloos naar mijn ouders (16 km) of naar het werk (12 km) fietsen, zonder zelfs maar buiten adem te geraken of met 1 spatje zweet te arriveren. Je beweegt natuurlijk wel je benen en gebruikt je spieren maar vermoeiend is het niet. 
Geen last van tegenwind of berg op. De drempel om je fiets te nemen is zo laag. Zalig is het. De aankoopprijs hoop ik over enige maanden of zelfs een jaar teruggewonnen te hebben in uitgespaarde auto-kosten (diesel-kost). Onze auto's houden we wel nog want met 3 kleine kids kunnen we voorlopig nog niet zonder. Grote boodschappen kun je niet met de fiets doen en soms moet je gewoon dringen naar spoed/ dokter/ kliniek en dan is het gewoon handig om elk een auto te hebben. Misschien op lange termijn, kan er wel 1 weg. Ja, dat zijn zo ongeveer wel de zaken waar ik niet zonder kan... 
Zeg eens... vind jij dat ik materialistisch ben??


3 opmerkingen:

  1. Als je geen dingen boven mensen plaatst, ben je wel oké bezig denk ik. Mijn smartphone en laptop zijn ook wel mijn beste kameraadjes. Omdat ze een meerwaarde bieden. Maar als het brandt, zou ik nog steeds eerst de anderen redden... Hoewel... ;) .

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, spreekt voor zich dat de kids het allerbelangrijkste zijn en mijn man + familie natuurlijk :) Maar onze harde schijf met jarenlang gespaard foto-en video materiaal zou ik ook wel uit een brand redden... onvervangbaar!

      Verwijderen